Een ontdekkingsreis
Het begon met een vergissing.
In het voorjaar van 2009 zag ik ergens op het Friese platteland een zadeldaktoren boven de bomen uitsteken. Een kasteel, dacht ik. Maar wie Jorwert binnenrijdt, vindt geen burcht of ruïne — alleen een stil dorp op een terp, met een tufstenen kerkje in het midden. Oud, nuchter, en precies goed.
Wat ik niet wist: het mooiste wacht je altijd op de plekken waar je het niet zoekt.
Bij dat kerkje leerde ik Gais Meinsma-Greydanus kennen, een van de oudste bewoners van het dorp. We raakten aan de praat, de verhalen kwamen los — en als fotograaf kon ik mijn ogen niet van haar afhouden. Die karakteristieke haarvlecht. Dat gezicht vol leven.
Zo begon een fotoreis van meer dan zes jaar en ruim 28.000 kilometer. 64 keer reed ik heen en terug vanuit Krimpen aan den IJssel. Niet voor een opdracht, niet voor een deadline — maar voor de mensen van Jorwert.
Ik maakte er meer dan 200 portretten. En elk portret begon met een gesprek, want ik wilde dat de foto ook iets over de persoon zou zéggen. Toch staat er geen verhaal bij de beelden — alleen een naam, een maand, een jaar. De rest laat ik aan jou over.